FEM interviewt… Femke Kamps

Femke Kamps is freelance content creator, blogger en auteur van ‘Fuck the quarterlife crisis’. Ik las Femke’s boek vorig jaar, toen ik zelf ervoer hoe irritant die hoge verwachtingen van jezelf en anderen kunnen zijn rond je 20e. Femke’s openheid over haar eigen ‘quarterlife crisis’ vond ik heel relativerend en haar adviezen waren echt zinvol. Want waarom denken we eigenlijk dat druk zijn betekent dat je succesvol bent? Femke vertelt in dit interview meer over haar eigen verhaal en carrière, maar geeft ook helpende adviezen aan twintigers, of je nou man of vrouw bent ;).

Ik heb jou leren kennen als de schrijver van ‘Fuck the quarterlife crisis’. Wat een cool boek! Wat hoop je ermee te bereiken?

“Mijn boek is 2,5 jaar geleden uitgekomen. Destijds hoopte ik een oplossing te zoeken voor het probleem dat ik zelf had: er werd heel weinig over gepraat. Ik zat zelf met mentale problemen, met de prestatiedruk en de hoge verwachtingen. Het viel me op dat hoewel veel mensen dat herkenden, het gesprek daarover niet echt natuurlijk op gang kwam. Hoe meer ik erover sprak, hoe meer ik ontdekte wauw, heel veel twintigers struggelen met die prestatiedruk.

“Toen ontstond het idee voor dit boek: hoe fijn is het als ik mijn persoonlijke verhaal deel en dat mensen zich erin kunnen herkennen? Dat ze weten ik ben niet de enige die me zo voel en vervolgens ook de handvaten krijgen om zich beter te voelen. Op de eerste plaats wil ik dus (h)erkenning bereiken. Om anderen te laten weten: hé, je bent niet de enige. Ik heb dit ook.


Heb je het gevoel dat je als vrouw extra last hebt (gehad) van the quarterlife crisis?

“Goede vraag. Ik denk dat het meer zo is dat vrouwen er opener over zijn, ze praten er gemakkelijker over en kunnen zich kwetsbaarder opstellen. Dat komt in de opvoeding al naar voren: vrouwen worden meer gemotiveerd om over gevoelens te praten. Mannen moeten stoer zijn en zich ‘vermannen’. Ik denk niet dat er meer vrouwen zijn die een quarterlife crisis hebben. Bij mannen is het eerder een stille strijd, terwijl vrouwen die interne worsteling eerder tot uiting brengen.”

“Ik heb het er ook wel met mannen over gehad en dan merk ik zeker dat die topics ook bij mannen spelen. Maar je ziet bij mannen dat ze het meer voor zichzelf houden. Ze gaan er op een andere manier mee om. Ik denk dat mannen ook zeker iets aan mijn boek hebben, van meerdere mannen heb ik berichten gekregen dat ze er iets aan hebben gehad. Waarin ze bijvoorbeeld zeiden “hé, dit is echt niet puur voor vrouwen, ik heb er als man zijnde ook iets aan gehad”. Maar het is voor mannen denk ik iets moeilijker om je te identificeren, omdat ik wel een vrouw ben. Mentale problemen kennen geen gender, dus het is voor mannen en vrouwen geschikt.”

“Mentale problemen kennen geen gender”

Femke Kamps

Wat doe je naast schrijven nog meer allemaal?

“Ik ben een freelance content creator: dat betekent dat ik teksten schrijf, fotografeer en content planningen maak voor verschillende bedrijven. Dat is heel uiteenlopend, ik werk voor een schoenenmerk, een vastgoedontwikkelaar, voor een groot stadscentrum en voor tijdschriften Fashionchick Girls. Mijn kracht ligt in het verschillende dingen doen. Niet alleen schrijven of een content planning maken, maar een ochtendje content planning en in de middag een artikel voor Fashionchicks girls over slow living schrijven. Afwisseling vind ik echt heel lekker. Ook heb ik al dertien jaar mijn eigen blog: femkekamps.nl/blog. Verder ben ik heel actief op Instagram, vooral via stories. Dan deel ik persoonlijke dingen, maar momenteel ook veel anti-verveel tips voor de quarantaine-tijd.”


Wat kenmerkt jou als persoon?

“Oeh, moeilijke vraag. Ik denk dat ik heel open ben, dat zie je ook terug in mijn boek. Hoe ik me voel en wat ik denk zijn geen geheimen. Verder ben ik over het algemeen een heel vrolijk, positief en optimistisch mens. Ook ben ik creatief en ondernemend.”


Mooie eigenschappen! Ik herken ze ook wel in jou. Maar wat is dan eigenlijk je slechtste eigenschap?

“Ik denk dat ik veel van mezelf heb geaccepteerd, dus zie ik het niet per se als slecht. Dat ik bijvoorbeeld hard voor mezelf ben en veel druk op mezelf kan leggen. Daardoor ga ik mezelf makkelijk voorbij. Maar ik heb inmiddels geleerd dat dat een onderdeel is van wie ik ben. Daar moet ik niet te hard op oordelen, ik ben nou eenmaal iemand die niet op z’n gat kan zitten. Daardoor heb ik wel mentale problemen gekregen, doordat ik over m’n eigen grenzen heen ging en onrealistische verwachtingen had. Nu heb ik er wel meer rust in gekregen en ik heb ook alternatieven gevonden van wat het ook kan betekenen. Eerst moest ik per se van negen tot vijf achter m’n laptop zitten; nu werk ik meer gevoelsmatig. Ik werk liever 6 uur per dag effectief, dan dat ik na 8 uur uitgeblust mijn laptop dichtklapt. Hoe effectief ik nu mijn uren besteed, is mijn maatstaf voor goed bezig zijn. Kwaliteit boven kwantiteit. Dat verlicht de druk op mezelf. Als zelfstandig ondernemer is deze flexibiliteit gelukkig ook mogelijk. Van m’n coach kreeg ik een hele praktische tip: verzin een tussentaak als je van keihard werken naar ‘nietsdoen’ wilt switchen. Ik vouw dan bijvoorbeeld de was op, dan doe ik even iets nuttigs, maar wel iets totaal anders dan werken. Het is als het ware de traptrede tussen ‘aan’ en ‘uit’ staan en het neemt de onrust bij me weg.”

“Van m’n coach kreeg ik een hele praktische tip: verzin een tussentaak als je van keihard werken naar ‘nietsdoen’ wilt switchen.”

Femke Kamps

Je bent ondernemend en vrouw…
Betekent dat ook dat je women empowerment belangrijk vindt?

“Ja, dat vind ik zeker belangrijk. Maar ik sta er soms wel anders in omdat ik zelf heel gelijk ben opgevoed. Mijn ouders zijn heel sterk geweest in het “man en vrouw zijn gelijk”. Zelf werk ik veel met mannen samen en persoonlijk merk ik de ongelijkheid niet. Al hoor ik het wel van anderen. Omdat die gelijkwaardigheid tussen man en vrouw voor mij zo’n vanzelfsprekendheid is, vind ik het verrassend dat anderen die gelijkheid niet zien. In mijn leven gaat het heel natuurlijk, dus ik ben er niet zo bewust mee bezig. Misschien heeft het ook te maken met mijn beroep; als vrouw wordt het gemakkelijker geaccepteerd als je creatief bent.”


Merk je die ongelijkheid tussen man en vrouw ook niet in salarisverschillen bijvoorbeeld?

“Ik merk het wel als ik aan de andere kant zit, als ik zelf een influencer uitkies bijvoorbeeld. Het is me echt opgevallen dat vrouwen veel minder onderhandelen en veel minder stellig zijn. Een mannelijke influencer zegt “nee, ik ben dit waard… take it or leave it.” Terwijl vrouwelijke influencers veel voorzichtiger zijn; ze sluiten meer compromissen en zijn ‘liever’ in de onderhandeling.”


Wat is het belangrijkste dat je twintigers wilt meegeven?

“Het belangrijkste advies is: “Het moet niet nu.” Ik denk dat veel twintigers het gevoel hebben dat ze alles nu meteen bereikt moeten hebben. Dat ze nu moeten weten wat ze de rest van hun leven gaan doen. Ik moet nu m’n shit op orde hebben, het moet nu gewoon kloppen. Maar dat hoeft helemaal niet. Je kunt alleen beslissingen nemen op basis van wat je nu wilt en waar je nu enthousiast van wordt. Ik geloof heel erg dat iedereen z’n eigen schema heeft. Voor je dertigste een vast salaris, een huis hebben gekocht, dat past lang niet bij iedereen. Iedereen heeft z’n eigen pad. Welk tempo je ook loopt, jouw tempo klopt. Betekent het dat jij een ander pad hebt? Dan is dat niet verkeerd.”

Femke valt even stil en voegt dan toe: “Ik zeg ook heel vaak “wat je nu hebt bereikt, zegt niets over je toekomst”. Dat ik nu verloofd ben en een huis heb gekocht zeg niets over waar ik over een paar jaar sta. Ik ‘ben’ er nog niet. Dat houdt me niet alleen scherp, maar maakt me ook dankbaar. Dankbaar voor hetgeen ik wel heb.

“Het belangrijkste advies is: “Het moet niet nu.”

Femke Kamps

Wat zijn jouw grootste struikelblokken in je carrière geweest en hoe ging je daarmee om?

“Ik denk dat mijn eerste struikelblok neerkomt op geld. In het begin is dat heel lastig als ondernemer zijnde: wat kun je nou vragen? Toen ik net begon kreeg ik €110 per dag op de redactie. Dat vond ik fantastisch, ik woonde nog thuis. Ik heb er geen spijt van, want ik was onervaren. Ik wist niet wat ik waard was en bovendien gaf het me ook echt de mogelijkheid om ervaring op te doen. Een ander struikelblok is dat ik online veel persoonlijke dingen deel. Soms denk ik wel “dit kan iedereen lezen, ook m’n opdrachtgevers…” Soms vind ik dat wel spannend, als ik bijvoorbeeld een nieuwe opdrachtgever aantrek of een nieuwe opdrachtgever mij opzoekt.”


Ben je bewust bezig met wat je wel en niet online deelt?

“Ik ben heel open en eerlijk, ik zal nooit online een toneelstuk opvoeren. Je denkt natuurlijk heus wel na wat je deelt. Ik deel veel persoonlijke dingen, maar zal nooit zo snel harde politieke voorkeuren delen of heel erg pushen dat mensen op een bepaalde manier moeten denken. Ik had pas wel een post gemaakt over ‘baas in eigen buik’, maar het is niet dat ik wekelijks op de bres spring waar ik voor sta. Mijn platform leent zich daar niet voor. Ik wil mensen aan het lachen maken en kwetsbaarheid delen.”

© Femke Kamps

Je bent heel open over het IVF/ICSI* traject dat jij en Roy zijn ingegaan. Wat ik heel mooi vind overigens. Waarom deel je dit en wat zou je stellen willen aanraden die er ook over nadenken om zo’n traject in te gaan?

*IVF/ICSI is een vruchtbaarheidsbehandeling

“Wat mij als eerste te binnen komt voor koppels: wees op de eerste plek lief voor jezelf. Toen ik zelf aan dit traject begon dacht ik “ik ga aan dit traject beginnen, maar ik laat het niet m’n leven beïnvloeden”. Dat is op zich niet verkeerd, maar je moet wel beseffen dat het verrassend zwaar is. Je krijgt een legioen aan hormonen toegediend, je hebt allerlei behandelingen en het is mentaal spannend: gaat het lukken of niet? Het is oké als je even niet ‘die leuke Femke’ kan zijn. Het is oké als je een baaldag of een baalweek hebt. Vraag jezelf af: wat kun je voor jezelf doen om het voor jezelf leuker, makkelijker en fijner te maken? Als ik een baaldag of -week had vroeg ik aan mezelf: wat kan ik doen om het fijner te maken? Nu even lekker op de bank zitten en film kijken bijvoorbeeld.”

Ze vervolgt: “Op een gegeven moment voelde ik weerstand om naar België te gaan (daar zitten we nu). Weer dat hele eind rijden… In ons geval betekende dat dat we daar de nacht tevoren gingen overnachten. Dat soort kleine dingen, door regelmatig de “wat kan ik doen…” vraag te stellen, maak je het beter voor jezelf. En blijf communiceren met elkaar, dat is heel belangrijk. Alle gevoelens die er zijn, zijn goed. Geef elkaar de ruimte om anders te reageren, je mag ook even bedenktijd hebben.”


En wat zou je mannen aanraden die met hun vrouw/partner dit vruchtbaarheidstraject doorlopen?

Spontaan als Femke is, loopt ze de trap op naar boven – met de telefoon in haar hand (door COVID-19 is dit namelijk een telefonisch interview)  – want daar zit Roy. Ze heeft gelijk ook, deze vraag kan het beste beantwoord worden door hem. Ik word op luid gezet, Roy en ik begroeten elkaar en Femke stelt hem meteen de vraag die ik haar net stelde.

Roy denkt even na, maar reageert al snel: “Een van de belangrijkste tips is – in ons geval – dat ik het voor mezelf wel heel belangrijk vind om mezelf niet weg te stempelen in zo’n traject. Als man heb je niet zoveel voor het zeggen, want fysiek gezien gebeurt het allemaal bij Femke. Het hielp mij om de helpende rol voor Femke op te pakken. Als man moet je niet vergeten dat je heel veel kan doen voor je partner in ondersteuning en troost.”

Femke vult aan: “Wij zijn dit als team aangegaan. Als ik een punctie had, was het voor Roy belangrijk om erbij te zijn. Mijn privé-situatie is zo gelijk; Roy en ik zijn een heel gelijkwaardig team, dat merk je in het hele traject.”


Heeft dit traject jullie relatie beïnvloed?

“Ja, zeker. Maar bij ons is het altijd zo geweest: wij zijn elkaars prioriteit. Een kinderwens is ook belangrijk, maar onze relatie is belangrijker. We zetten elkaar op nummer één en daarna ons potentiële kindje, of het nu komt of niet. We hebben liever geen kindje en gelukkig met z’n tweeën, dan wel een kind en uit elkaar.”


Waar ben je het meest trots op?

“Grappig dat je dat vraagt. Ik denk meteen aan m’n privéleven. Ik ben heel trots op de vriendinnen die ik heb, op mijn verloofde Roy, op m’n sociale netwerk. Ik heb veel fijne, betrokken vriendinnen. Sinds juni 2018 volgen we een ICSI traject, en we hebben zoveel steun gehad van onze omgeving. Daar ben ik zo dankbaar voor. Het traject is nog niet geslaagd, maar wauw, ik ben zo blij met alle steun. Ik besef me dat niet iedereen dat altijd heeft. Als je bedenkt hoeveel mensen eenzaam zijn – ook twintigers – ben ik onwijs blij dat ik dat niet ben. Dat is het allerbelangrijkste voor mij. Ik focus me meer op wat ik wel heb, vooral sociale contacten; de rest is bijzaak.”

…en waar ben je trots op in je carrière?

“Toch op m’n boek: ‘Fuck the Quarterlife crisis’. Dat mensen mij durven aanspreken over hun eigen problemen, over dit topic. Mensen durven open naar mij te zijn, daar ben ik trots op. Dat zo’n boek dat toch kan bereiken. Mensen voelen zich daardoor verbonden met me, omdat ze zich in mijn verhaal herkennen. Verder ben ik trots dat ik voor mezelf werk; dat ik echt voor die droom ben gegaan. M’n omgeving reageerde eerst twijfelend: “zou je dat wel doen? Oeh, Fem…” Iedereen om me heen was in loondienst, dus het was best een spannende stap voor mij. Maar ik heb er geen seconde spijt van gehad.”


Vind je jezelf een powervrouw?

“Ik merk dat ik een beetje allergie heb voor dat woord. Waarom hebben we het nooit over een powerman? Gendergelijkheid vind ik belangrijk, en juist daarom vind ik woorden als girlboss en powervrouw niet zo fijn. Ik heb ooit een artikel gelezen dat je je als vrouw eigenlijk kleiner maakt door die termen te gebruiken, alsof het een uitzondering is als je krachtig bent als vrouw. Maar ik vind mezelf wel gewoon krachtig, ik heb het gevoel dat ik stevig in m’n schoenen sta. Ik weet (inmiddels) goed wie ik ben en wat ik wil.”


FEM over Femke:

“Ik vond het heel leuk om een jonge, ondernemende vrouw te spreken voor wie gendergelijkheid zo natuurlijk is. And I agree: laten we de ‘powervrouwen’ voortaan maar gewoon krachtige, zelfverzekerde vrouwen noemen. Het zou natuurlijk nog mooier zijn als het woord ‘vrouw’ al direct dat soort associaties oproept ;). Ik ben er helemaal voor om daar naartoe te werken. Om te beginnen door krachtige vrouwen een podium te geven op femalequalsmale.com. Thanks voor je inspirerende tips en mooie verhaal, Femke!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s